Son Gece

Nevzat Aydın, ilk şiir kitabı *Çölde Son Gece* ile edebiyat dünyasına adım atıyor. Şiirlerini, yaşamın içinden süzülen duygularla örüyor; sevinçleri, öfkeleri ve hüznü aynı dille buluşturuyor. Acının izlerini taşıyan dizelerinde umut kırıntıları da parlıyor, başkaldırı ise sessiz bir isyan olarak akıyor satırlardan. "Kolay pes etmek elimde değil," dercesine, zor günler için sakladığı bir avuç umudu, tuzu ve buğdayı şiirine yediriyor. Aydın, hayatın karmaşasını, iç dünyasındaki fırtınaları sade bir dille aktarırken okuru da bu yolculuğa ortak ediyor. "Seraplarla yürüyeceğiz," diyerek, gerçekle hayalin arasında bir köprü kuruyor. Karanlığın üzerine gözyaşından süzülen yıldızları dökecekmişçesine, umudu ve karamsarlığı aynı potada eritiyor. Didaktik olmaktan uzak duran şair, şiirini bir mabet gibi sunuyor; güneşten aldığı ışığı, avuçlarında tek bir dize kalmayana dek tüketiyor. *Çölde Son Gece*, Nevzat.