Son Bölüm

Torahus Sanatoryumu, zamanın yaralarını sarmak için sığındığı insanlarla dolu bir liman gibi. Knut Hamsun’un *Son Bölüm*’ünde, bu kapalı dünyanın sakinleri, kendi iç hesaplaşmalarını sürdürüyor. Karısının ihanetini öğrenen ve intihar düşünceleriyle boğuşan bir adam; terk edildiğinde çiftçi Daniel’in korumasına sığınan güzel Julie; ortadan kaybolan sahte bir kont... Hepsi, modern hayatın çürüttüğü değerlerin gölgesinde, yaşamın anlamını arıyor. Hamsun, ölüm temasını ustaca işlerken, karakterlerini birer birey olarak değil, çağımızın yansımaları olarak sunuyor. Sade ama derin üslubuyla, insanın doğaya dönme özlemini, yozlaşmanın karşısındaki çaresizliği anlatıyor. Thomas Mann’ın *Büyülü Dağ*’ıyla benzer bir atmosfer yaratan bu roman, felsefi derinliğiyle okuru düşündürüyor. Sözcüklerinde ne bir öğüt ne de bir reçete var; sadece hayatın karmaşası, insanın yalnızlığı ve umutsuzluğun sessiz çığlığı.