Soluk Yüzler

Dünyaya geliş bir çığlıkla başladı her şey; minicik bedeni acıyla kıvrılırken, gözlerini açtığı ilk anda fark etti yaşamın ikiyüzlülüğünü. Bir yanda kavganın, sancının, var olmanın dayanılmaz ağırlığı, öte yanda gökyüzünün mavisi, rüzgârın teninde bıraktığı izler, umudun titrek ışığı. Tanrının varlığını kanıtlamasına gerek yoktu artık; çünkü o, hem acının hem de güzelliğin ortasında, kendi soluğunu tutmuş, hayata tutunmaya çalışıyordu. Bugün karanlık çökmüş olsa da, yarının ne getireceğini kim bilebilirdi? Belki de her şey, o ilk nefes kadar beklenmedik ve kırılgandı.