Siyasi ve Mezhebi Açıdan Osmanlı İran İlişkileri & Sultan I. Mahmud Dönemi

Osmanlı İmparatorluğu ile İran arasındaki ilişkiler, tarih boyunca iktidar mücadeleleriyle şekillenirken, mezhep ayrılıkları da bu gerilimlerin en belirgin nedenlerinden biri olmuştur. Sultan I. Mahmud döneminde bu dinamikler daha da karmaşık bir hal alır. Osmanlı Devleti, Sünni İslam’ın önde gelen temsilcisi olarak hilafet gücünü elinde bulundururken, İran Safeviler aracılığıyla Şiiliği siyasi bir kimlik olarak benimsemiş ve bu durum iki devlet arasındaki ilişkileri derinden etkilemiştir. I. Mahmud’un tahta çıkışından kısa süre sonra Safevi hakimiyeti sona erer ve Nadir Şah’ın önderliğindeki Afşar Türkleri yönetimi ele geçirir. Nadir Şah, kendi mezhebi olan Şiiliğin İsnâaşeriyye kolunu resmi inanç haline getirmek amacıyla Osmanlı’dan taleplerde bulunur. Bu süreç, mezhepsel farklılıkların yanı sıra siyasi hesaplaşmaların da öne çıktığı bir döneme işaret eder. İki devlet arasındaki gerginlikler, inanç.