Siyah ve Sanat

Sanatın kökeninde siyahın gizli bir doğurganlık gücü yatar; o, görünenin ardındaki karanlık rahimdir. Sanatçı, bu karanlığı döllediğinde, yaratım süreci başlar. Siyah, sanatçının elinden çıkan her esere can verir, beyazın ışığı ise bu karanlık zeminden doğar. Ölüm anında beyaz solar, siyaha karışır; yeniden doğuş ise bu karanlığın derinliklerinden filizlenir. Görünen dünya, Newton’un mekanik yasalarıyla açıklanan ışıklı bir düzlemdir; burada her şey, ısı ve ışık tüketerek var olur. Tükendiğinde ise dönüşüm başlar: somut olan soyuta, gerçek olan olasılığa evrilir. Karanlık âlemde ise soğuk ve gölge hüküm sürer. Ta ki yeniden ışığa kavuşana dek. Bilinç, karanlığa teslim olmadıkça, bu döngü sonsuz bir dans gibi sürer. Akşamın ipliklerinden dokunan her an, siyahın gizemli dokusunu taşır.