Siyah Menekşe

Bir kadının yüreğinde açan aşk, zamanla nasıl da dikenlere dönüşebilirdi? Sevmek, her şeyi göze almak mıydı; yoksa acıya rağmen affetmenin sessiz gücü mü? O adamı sevdiğinde, bu duyguların bir gün kanatacağını, yaralar açacağını bilmiyordu. Yanlışlar, saklanan gerçekler ve kaçırılan fırsatlar arasında savrulan bir ilişki, geçmişin gölgesinde geleceği kemiriyordu. Zaman, her şeyi alıp götürdüğünde, geriye sadece ayrılık kalmıştı. Tüm umutlarını, hayatını bir hayale adayan kadın, sonunda yorgun düşmüştü. Ama yüreği, hâlâ o adamı taşıyordu. Sonra bir başkası geldi; bu kez aşk, hayatla bütünleşen bir yolculuğa dönüştü. İkisi, birbirlerinde kaybolup yeniden buldular kendilerini. Acıların ve sevinçlerin arasında, aşkın gerçek yüzü belki de buydu: Düşmek, kalkmak ve sonunda ayakta kalmak.