Sırrı Dökülmüş Bir Aynayım

Zamanın yıprattığı anılar, avuçlarından kayıp giderken geriye yalnızca kırık dökük yansımalar kalır. Her bir parça, geçmişin ağırlığını taşır; sessizlik ise en sadık tanığıdır artık. Sözler tükenir, dudaklar aralanmaz, yalnızca bakışlar konuşur. Dağınık fotoğrafların arasında kaybolan yüzler, aslında hiç bitmeyen bir bekleyişin izlerini sürer. Hayat, bir yük gibi taşınırken umulan bütünlük bir türlü gelmez. Kırık bir aynanın parçaları gibi, her anı kendi başına bir hikâye anlatır; ama hiçbiri bir araya gelip eksiksiz bir resim oluşturamaz. Yalnızlık, yalnızca bir boşluk değil, aynı zamanda biriktirilmiş sessizliklerin ağırlığıdır.