Sırdöngü

Kimi zaman insanın kendi gerçeğini görmezden gelmesi, hatta unutması gerekir mi? Peki ya unutmak bir türlü becerilemezse? Sırlar, kişinin etrafında görünmez bir ağ gibi örülür; dünyayı algılayışını, ilişkilerini, hatta kendi varlığını bile değiştirir. O ağdan sıyrılmak imkansızlaşır, her bakış, her söz, her karar bir muamma haline gelir. Başkasının sırrını taşımak kolaydır belki, ama kendi sırrınla yaşamak ağır bir yüktür. Ne silmek mümkün olur ne de yok saymak. Sır, insanın her zerresine siner, izinsiz adım attırmaz. Sanki bir kabuk gibi sarar bedeni, yarı geçirgen bir zırh. Yaklaşan sonun eşiğinde bir adamın defterlerinde, hayatı sürdürebilmenin bedeli yazılıdır: unutuşlar, kısır döngüler, saklanan gerçekler, bağımlılıklar, çatışmalar ve alçakgönüllülüğün ardına gizlenmiş kibirler. Bu hikaye, o defterin satırlarında saklı.