Simulakra

Nicole Thorn’un "Durdurun onu!" çığlığıyla birlikte koruma tetiğe davrandı. Kurşun, Goltz’a ulaşamadan zaman makinesi devreye girdi; oda bir anda bulanıklaştı, gerçeklik eriyip gitti. Goltz, geleceğin sisli koridorlarında buldu kendini. Önce Richard Kongrosian’ı arınma törenlerinde gördü, ardından Wilder Pembroke’la garip bir dansa tutuşmuş halde. Bir an otorite figürüydü, hemen sonra ise ölümün soğuk elini ensesinde hissetti. Nicole da değişmişti; tanıyamadığı yüzler, anlam veremediği haller içinde karşısına çıkıyordu. Geleceğin bu kaygan aynasında tek bir şey kesindi: ölüm, her köşede pusuda bekliyordu.