Şiddet Sarmalı

Mehtap Polat, akademik yolculuğunun ilk adımlarında, kadınların yaşamlarındaki şiddeti anlamaya çalışırken hem yürek burkan hem de düşündüren bir deneyimle karşı karşıya kalıyor. Görüşme odası, dizilerdeki gibi dramatik sahnelere değil, sessiz çığlıkların yankılandığı, yaraların izlerinin her an hissedildiği bir mekâna dönüşüyor. Karşısındaki kadınlar, kırık kemiklerinin acısını değil, yaşadıkları travmanın ağırlığını taşıyor; bazıları genç yaşlarına rağmen yılların yüküyle çökmüş görünüyor. Araştırmacı kimliğiyle mesafeyi korumaya çalışsa da, bu kadınların hikâyeleri, odadan çıktıktan sonra bile peşini bırakmıyor. Onlarla aynı koridorda yürürken bile içlerini kemiren öldürülme korkusunu hissetmemek mümkün değil. Bu çalışma, aile içinde kadına yönelik şiddetin derinliklerine inerek, kadınların neden sessiz kaldığını, hangi çözüm yollarını denediklerini ve tüm çabalara rağmen sorunun neden bir türlü.