Seyircisiz

Safiye Gölbaşı, edebiyat dünyasına *Serazat* ile adım attığında, öyküye farklı bir soluk getirmişti. İnce işçilikle örülmüş, sade ama derinlikli anlatımı, duygunun izini sürerken kimi zaman şiire, kimi zaman masala yaslanan üslubuyla dikkat çekmişti. Şimdi ise *Seyircisiz* ile karşımızda; kökleri bu topraklara sıkı sıkıya bağlı, yerelden beslenen ama evrensel bir duyarlılık taşıyan bir eser. Gölbaşı, öykülerini günün geçici akımlarına kapılmadan, kendi iç sesinden yola çıkarak kuruyor. Yapay duygulardan uzak, gerçek acıların, incinmişliklerin peşine düşüyor. Kimi zaman bir anne, kimi zaman bir çocuk, kimi zaman da uzak bir sevgili olarak karşımıza çıkan karakterler, aslında hep aynı şeyi fısıldıyor: merhamet, şefkat, vicdan. Yitiklerin, unutulmuşların, sevgisizliğin pençesinde kıvrananların hikâyeleri bu sayfalarda soluk alıyor. Mülteci annelerin hasreti, göçmen çocukların yarım kalmış umutları, zulme.