Şey Alırlar Şey Satarlar

Tepeden tırnağa aynı kalıptan çıkmış gibiydiler: gülüşleri fabrikadan, sesleri bant kaydından, hareketleri prova edilmiş bir oyun gibi. Aralarına karıştığımda fark ettim, benim kusurlarım onlar için kusursuzluğun ta kendisiydi. "Bu yolda birlikte yürüyemeyiz," dedim kendi kendime. Oysa Temmuz sıcağında her şey değişiverdi birden. Masum görünen o kuzular, bir gece vakti pençelerini çıkarıp halkın boğazına sarıldılar. Ama millet de boş durmadı; dimdik ayakta kaldı, meydanlarda toplanıp sesini yükseltti. Toprağın altından nice kahramanlar fışkırdı, taşların altında saklı hainler gün yüzüne çıktı. Rüzgârın estiği bu günlerde hileyi sezmek, gerçek kahramanları tanımak lazım. Destan yazılırken, yiğitler aşkına, demine devranına "Hû" diye haykırmak gerek. Bu hikâye, bir dönüşümün, bir direnişin ve unutulmaz bir mücadelenin öyküsü.