Sevgiliye

Bekir Coşkun’un satırları, okurunu yalnızca düşündürmekle kalmaz, yüreğine dokunur. Onun yazdıklarını okurken gözlerin dolmaması neredeyse imkânsızdır; çünkü o, kelimeleriyle değil, samimiyetiyle konuşur. Urfalı bir delikanlı gibi mert, bir yurtsever gibi cesur, bir insan gibi sevecendir. Sadece muhteşem bir gazeteci değil, aynı zamanda doğaya, hayvanlara, eşine ve bu topraklara derin bir sevgiyle bağlı bir adamdır. Onu sevenler, onun sadece yazılarını değil, karakterini de benimsemiştir. Kalemiyle Cumhuriyet’e sahip çıkmış, halkının sesi olmuş, her satırında dürüstlüğü hissettirmiştir. Orman yangınlarını yazanlar dumanı anlatırken, o ağacı anlatmış; acıları yazanlar zararı sıralarken, o umudu yeşertmiştir. Türkiye’nin yetiştirdiği en büyük kalemlerden biri olarak anılsa da, asıl büyüklüğü insanlığındadır. Onun yazdıklarını okumak, sadece bir köşe yazısı değil, bir yaşam dersini dinlemektir.