Sevgilim İstanbul

1955 Eylül'ünde İstanbul'un gökyüzü, sanki bütün acıları bir anda kusmak istercesine karardı. O iki gün, nice hayatı yerinden etti; kimileri için umutları, kimileri içinse sevdikleriyle vedalaşmayı bile çok gören bir felaket oldu. Kemal ve Mari de bu fırtınada savrulan iki yürekti. Nişan yüzükleri ceplerinde, birbirlerinden koparıldılar. Tek tesellileri, uzak kıyılardan gelecek bir haber, bir mektup, bir ses olabilirdi. Yıllar geçse de yaralar kapanmadı; zaman, acıyı unutturamadı sadece üzerini örttü. Yıllar sonra Akasya, annesi Mari'nin günlüklerini ve mektuplarını okurken, iki büyük aşkın izini sürmeye karar verir: Kemal'in ve İstanbul'un. Bu yolculuk, geçmişin tozlu sayfalarında saklı sürprizlerle doludur. Çünkü aşk, dokunduğu her şeyi yakar; bazen küllerinden yeniden doğmak için.