Sevgibey

Cem Kertiş’in kaleminden dökülen öyküler, sıradanın ötesinde bir duyarlılıkla örülmüş. Her satırında çocuksu merakla yetişkinin karmaşasını harmanlayan yazar, kaybolmuş anıları, umutsuzlukla sınanan hayalleri ve insanın içine gömülü sessiz çığlıkları ustaca işliyor. Felsefi derinlikle psikolojik inceliği buluşturan anlatımı, okuyucuyu alışılmışın dışında bir yolculuğa çıkarıyor. Betimlemelerindeki keskin gözlemler, sanki her ayrıntıya dokunulabilir bir gerçeklik katıyor; rüyalarla gerçeğin sınırları bulanıklaşıyor. Kimi öykülerinde kısalık, yoğun bir etki bırakırken, kimileri uzun soluklu bir düş gibi akıyor. Kentin kalabalığında kaybolmuş bireylerin iç dünyalarına ayna tutan Kertiş, sevgiyi, yalnızlığı, tutkuyu ve kopuşu aynı hassasiyetle ele alıyor. Dilindeki cesaret, bazen rahatsız edici, bazen yürek burkan bir samimiyet taşıyor. Modern edebiyatın gürültüsünden uzak, kendi sesini bulan bir yazarın izinde ilerliyor bu sayfalar.