Sevda Dedikleri 2

Dağın heybetli yamaçlarına konan küçük bir serçe, yorgun kanatlarını dinlendirirken beklenmedik bir ilgiyle karşılaştı. Dağ, bu narin misafirine kucak açtı; gölgesini, suyunu, yuvasını sunarken farkında olmadan yüreği tutuştu. Serçenin ince ötüşü, zarif kanat çırpışları onu büyüledi. "Kal," diye fısıldadı dağ, "sana her şeyimle sahip çıkarım. Ekmeğim, suyum, dallarım senin olsun. Yeter ki gitme, hasretinle beni yalnız bırakma." Hızır da tıpkı o dağ gibiydi. Melek’in hayata tutunmak için sığındığı bu adam, yıllardır kurumuş kalbinde yeşeren umudu yeniden canlandırdı. Ali’nin kaybıyla gömdüğü sevgiyi, Melek’in varlığıyla diriltti. Oysa aşk, Hızır için hem şifa hem de yeni bir imtihan oldu. Melek ise hayatta tek başına kalmış, yabancı bir gölgeye tutunmuşken, bu yeni duygularla kendi sesini bulmaya çalışıyordu. Aydos’un sokakları bu kez farklı bir aşk hikâyesine tanıklık edecekti. Hızır’ın sevdası, geçmişin.