Serseri

Selim, çocukluktan çıkıp gençliğe adım attığında, hayatın ona çizdiği yolların ne kadar dar olduğunu fark eder. Ailesinden başlayarak toplumun her kesimi, ona nasıl biri olması gerektiğini dayatır. Okulun dört duvarı bir hapishane gibi sarar etrafını; cinsellik, baskı ve kuralların dikenli telleri arasında sıkışır kalır. Liseden üniversiteye geçerken yalnızca üniformalar değişir, ama özgürlük umudu hep aynı kalır: uzak ve erişilmez. İlk aşkının elinde yaşadığı hayal kırıklığı, onu kaçışa iter. Ancak bu kaçış, umduğu gibi özgürlüğe değil, daha büyük bir yalnızlığa açılır. Toplum, kendi yolunu çizenleri hemen yaftalar: "Serseri!" Peki, serseri nedir? Boş gezen biri mi, yoksa yaşamın gizli patikalarında yolunu arayan bir gezgin mi? Selim, dayatılan kalıpları reddedip kendi kimliğini ararken, dumanlı caz barlarında, satranç masalarında ve felsefi sorgulamalarda teselli bulur. Ne var ki, sonunda taşlar yine.