Şerna

Yaşar Adıyaman’ın *Şerna* adlı romanı, insana ve yaşama dair derin izler taşıyan bir yolculuğa çıkarıyor okurunu. Dünyanın dört bir yanında karşımıza çıkan adaletsizlikler, çocuk yaşta evliliklerin acı gerçekleri, eğitimsizliğin yarattığı kısır döngüler ve sevginin umut veren gücü, yazarın kaleminden süzülerek sayfalara dökülüyor. Cehaletin pençesinde kıvranan toplumların, tefecilerin ve sömürü çarklarının gölgesinde nasıl ezildiğini ustaca işleyen Adıyaman, okumanın kurtuluşun tek anahtarı olduğunu vurguluyor. Kitabın satır aralarında, yazarın kendi sözleriyle buluşuyoruz: *"Şerhini düş sözlerime, kirlenmiş yüzümün astarını serdim güneşe. Dön yüzünü, göster bana acıyı unutsun dilim. Yol ver, sana geleyim Şerna..."* Bu dizeler, hem bir itiraf hem de bir çağrı niteliğinde. Özeleştiriyle yoğrulmuş bir anlatımla, insanın içsel hesaplaşmalarına ve dış dünyanın acımasız gerçeklerine aynı anda dokunuyor. Kısa.