Sergüzeşt-i Nono Bey ve Elmas Boğaziçi

Salâh Birsel, Türk edebiyatında günlüğün incelikli ustalarından biri olarak, *Sergüzeşt-i Nono Bey ve Elmas Boğaziçi* ile okurunu yeniden kendi dünyasına davet ediyor. Bu kitapta, 1986-1988 yıllarını kapsayan günlük notlarıyla, yetmişli yaşlarının eşiğindeki bir yazarın iç hesaplaşmalarına tanık oluyoruz. Zamanın ağırlığını hissettiren satırlar arasında, edebiyatın tanıdık ve uzak yüzleri canlanırken, Birsel’in kendine özgü ironisi ve derin gözlemleriyle bezeli anlatımı dikkat çekiyor. Yaşlılık, ölüm ve hayatın geçiciliği üzerine düşünceler, yazarın özgün üslubuyla birleşince, okur da bu yolculuğa eşlik etme fırsatı buluyor. "Yetmiş beşinde, sekseninde bile hâlâ neşeli, umursamaz ruhlar var. Peki ya ben? Ben ne kadar dayanacağım?" soruları, sadece Birsel’in değil, herkesin zamanla imtihanını hatırlatıyor. Günlüklerin samimi dili, edebiyatseverleri yazarın zihninde kısa ama etkileyici bir gezintiye çıkarıyor.