Sensizlik Bekçisi

Şairin kelimeleri, karanlığın en derin katranından süzülüp güneşin saf sarısına uzanır bu dizelerde. Bazen bir dantel gibi incecik işlenir yüreğe, bazen de balıkçıların yelkenine dönüşür umut. Kendini "şiirci" diye tanımlasa da, aslında bekleyenin ta kendisidir o; terk edilmiş bir istasyonda, hiç gelmeyecek bir yolcunun ayak seslerini dinler gibi. Özlemle yoğrulmuş bu şiirler, beklemenin bile özlemini çekerken bulur sizi. Her bir dize, sessizliğin bekçisi gibi durur karşınızda; kimi zaman hüzünle, kimi zaman umutla. Gönülden süzülmüş bu sözcükler, okurunu kendi bekleyişinin kıyılarına bırakır. İyi okumalar dileriz.