Seninle Döndü Devran

Üzerimizde ne ipekten kaftanlar vardı ne de elde kılıç. Ne talihin körlüğü ne de zamanın acımasızlığı bizi yendi. Hayatla didişmekten vazgeçmedik hiç. Huzur hep uzaklarda kaldı, mutluluk ise yüzümüze bile bakmadı. Ta ki sen çıkagelene dek yüreğimin kapısından. Artık sonbaharı istemiyorum; etraf zaten hazan içinde. Güller açtıran nisan olamasak da, hiç değilse sımsıcak bir haziran olsaydık. Belki bu kadarı da yeter bize.