Senin İçin Değil

Denizin kenarında durup karşı kıyıya baktığında, suyun dinginliği ona adeta bir çağrı gibi gelmişti. Sanki dalgalar, sıradan bir insana bile mucizevi bir kolaylık sunabilirdi; yürüyerek geçebileceği kadar yakın görünen o kıyıya, sanki dokunmak yeterli olacaktı. Ama gerçekler her zaman düşler kadar nazik değildi. Gece boyunca uykusuzluk, içini kemiren bir huzursuzlukla geçti; bedeni titrerken, aklı bir türlü sakinleşemiyordu. Sabaha karşı bitkin düşen adam, o kadını aradı. "İyiyim" demek yerine, "Kendimi kötü hissediyorum" diye itiraf etti. Kadın, "Gel o zaman" dedi sadece. Evine gittiğinde tek kelime etmeden yanına uzandı, acısıyla baş başa kalmamak için ona sarıldı ve uyumaya çalıştı. Ne deniz ne de kadın, aslında onun için değildi; belki de hiçbiri.