Sen İnsanoğlu

Topraktan meyve devşirdin, arıdan bal, koyundan yün, denizden balık... Her bir nimet, doğanın sunduğu bir armağan gibi avuçlarında şekillendi. Şeytanın ayartısından korunmak için sığındığın yer ise yalnızca Yaradan’ın rahmeti oldu. İpek böceğinin emeğini giysine dokudun, toprağın bağrındaki altını işleyip süsüne dönüştürdün. Tarlaya ektiğin buğday, sofrana ekmek olarak geldi; bilginle, emeğinle ulaştığın nokta ise aklının sınırlarını zorladı. Dağları deldin, tüneller açtın, vadileri köprülerle birleştirdin. Demir yollarını döşeyip uçsuz bucaksız coğrafyalara yolculuk ettin. Gökleri bile aşacak köprüler kurdun, havada süzülen yapılarla doğanın yasalarına meydan okudun. Tüm bunları başaran, zekâsıyla donatılmış insanoğlu değil mi? Doğanın karşısında boyun eğmeyen, onu şekillendiren, ona yön veren... İşte sen, bu sonsuz potansiyelin sahibi.