Sen de Rivayet Etsen / Rüya Roman

Rüzgârın savurduğu sayfalar gibi, yıllardır biriktirdiklerim de ellerimde tozlandı. Onlara bir bütünlük kazandırmak istedim, ama kelimeler hep yarım kaldı. Bir yerden bir yere taşınırken seninle filizlenen ben, konuşmaya başlayınca şuursuz bir şair oluverdim. Tereddütlerimle doluyken, içimdeki duraklamalar beni benden aldı. Kendi siluetimle bile buluşamadım; hangi kıyıda kayboldum, bilmiyorum. Bildiğim tek şey, eksilmeden akmanın imkânsızlığı. Diyelim ki karanlıkta bir yıldırım düştü tenime, ama rahmet olmadı. Kurak bir mendil gibi, belki de uğursuz bir işaretken, yine de kader çizgim belliydi. Her şey bitmeden tamamlanmıyor işte. Saf boşluğun kovduğu bir varlık, ihmal edilmiş bir kimlik, gereksiz yere yanmış sorumluluklar... Aralarda duraklayan bir heves. Meğerse bugün, çakan bir şimşeğe tutunmuş bir bilinçmişim. Peki, beni toprağa kim indirecek?