Sen Anlama

Denizin kıyısına vuran dalgalar gibi, insan da son anlarında kendini bir aydınlığa bırakır. Uzaklarda yanıp sönen fenerin ışığına tutunurken, geçmişin kum taneleri avuçlarını doldurur. Acı veren anılar, birden canlanır; dalgaların çekilmesiyle geride kalan izler gibi, yürekte derin bir iz bırakır. Ölümün eşiğinde bile, hayatın en saf güzelliği beliriverir ansızın. Sessiz bir vedanın ardından, geride kalanlar yalnızca hatıraların tuzlu kokusu ve denizin sonsuz uğultusudur.