Şehirde Bir Yılkı Atı

Yağmur damlaları gibi düşüyor sözcükler sayfalara; yalnızlık, umutsuzluk ve hayata tutunma çabası iç içe geçmiş. Bir şairin gözünden kaybolan zaman, kırılan hayaller ve terk edilen sahiller var burada. İçkiyle avutulan geceler, polis korkusuyla aydınlanan sabahlar, iş ilanlarına yaslanan umutlar... Hayatla bin kez evlenip bir türlü adam akıllı boşanamamanın hüznü. Denizler artık eski deniz değil, göl olmuş; adım adım çöle dönüşen bir ruhun hikâyesi. Her dizesi, yarası taze bir yüreğin çığlığı gibi: ne yaranıyor bu sular, ne de gönül dinliyor. Kısacık bir şiir kitabında, uzun bir yalnızlığın izleri.