Şatila`da Dört Saat

Eylül 1982, Beyrut’un kanlı gölgesinde, Şatila ve Sabra kampları sessiz çığlıklarla inliyor. Daracık sokaklarda cesetler, sinekler, toz bulutları arasında kaybolan dört saat... Jean Genet, bu dehşetin ortasında, parçalanmış gerçekliğin izlerini sürüyor. Cümleleri, kopuk kopuk ama keskin, bir katliamın utancını yüze vurmaktan çekinmiyor. Her kelime, boğazda düğümlenen bir soruya dönüşüyor: Ya çabucak unutulup gitmek ya da sonsuzluğa karışan bir ağıt yakmak... Genet, bu pis sırrı deşerken, geride yalnızca fısıltılar bırakıyor. Acı, toz ve unutulmuşluk arasında kaybolan bir hikâye.