Sarılmak

Nurcay Hanım’ın bir zamanlar evini dolduran dergiler, çay sohbetleri ve neşeli kahkahalar çoktan solmuştu. Artık "Maniniz yoksa annem size gelecek" sözleri duyulmaz, mahallenin renkleri kararıp sararmıştı. Hayat mecmuası bile eskisi gibi okunmaz olmuştu; sayfaları kimsenin eline değmezken sokaklar sessizliğe gömüldü. Kuşlar uzaklara uçmuş, aynalar ışığını yitirmiş, giysi dolapları bomboş kalmıştı. Nergis, bu çöküşün ortasında kara bir meleğe yalvarıyordu: "Çocuklarımın yüzünü görene dek beni bırakma." Oysa ölüm çoktan peşine düşmüştü. *Sarılmak*, zorlu bir mücadelenin ortasında hayata tutunmaya çalışan bir ailenin acı dolu hikâyesini anlatıyor; kaybolan renklerin, sönen umutların ve son bir sarılışın peşinde geçen sancılı günleri.