Sarıkamış Gerçeği Beyaz Ölüm

Karın beyaz sessizliğinde kaybolan on binlerce askerin hikâyesi, soğuğun ölümcül kucağında nasıl eridiğini hiç düşündünüz mü? Ayaklarınızdan yükselen o ağırlık, yavaş yavaş bedeninizi saran uyuşukluk, "Biraz dinlenirsem toparlanırım" düşüncesi... İşte o an, gözleriniz kapanırken sevdiklerinizin yüzleri bir film şeridi gibi geçer zihninizden. Sarıkamış’ta Mehmetçikler, tüfeğine yaslanıp "Bir dakika oturayım, hemen kalkarım" derken, terli bedenleri üç dakika içinde buz kesmişti. Karanlık ormanlarda, uçurumlarda neden koştuklarını, çığlıklarını duyabiliyor musunuz? En acısı, bu kahramanların şehit sayılmayıp "kayıp" olarak anılması. Oysa Allahuekber Dağları’nda tipiye yenik düşen 93. Alay, asla kaybolmadı; onlar, vatan için can veren kutsal şehitlerdi. Hanri Benazus, bu unutulmaz acıyı yeniden hatırlatıyor: Beyaz ölümün soğuk nefesi, yüreklerimizde sımsıcak yaşayacak.