Sardalya Mevsimi

Bir kadının yaşamı, dört mevsimden çok daha fazlasını barındırır; tıpkı Sardalya Mevsimi’nin anlattığı gibi. Buket, Şoger ve Sevda’nın öyküsünde, her kadın kendi toprağında filizlenir, kurur, yeniden doğar. Umutlarını yitirdikleri anlarda bile, çatlamış toprakta yeşeren bir fidandır onlar. Aşkın acısı yürekten taşar, gurbet ellerde kaybolan hayatlar, meleklerin bedeninde gizlenen sırlara karışır. Dört kuşak, annesiz büyüyen çocukların sessiz çığlıklarıdır bu hikâye. Kadınlar, baharın ilk yeşilleri gibi kırılgandır; nehirlerin yankısında kaybolan sesler, ateşin karşısında eğilip dikilen bedenler. Güneş, çenelerindeki buzları eritirken, dünyanın saçına isyan gibi sinerler. Hayatın saklı duyguları, artık gizlenemeyecek kadar kısa olduğunu fark edenlerin hikâyesidir bu. Yeryüzünün en eski anlatılarından biri, kadınların direnişinde yeniden can bulur.