Şantiye Gürültüsü

Günlük hayatın gürültüsü içinde kaybolan bir adamın hikâyesi bu: ne işe yaradığını bilmeden savrulan, neye tutunsa elinde kalan, her adımında bir şeyleri batıran yalnız biri. Devrim E. Alkış, ucuz lokantaların dumanlı havasında, yarım kalan aşkların acısında, sarhoş kahkahaların ardındaki sessizlikte dolaşıyor. Hayata geç kalmış, şansı hep ters dönmüş, büyük sözler etmeden de başını derde sokmayı başarmış birinin kaybedebileceği ne kaldı ki? Kıskançlıklar, iftiralar, boş hırslar insanı nasıl da kemiriyor; klasik müzik notalarına sığınıp kurtulmak mümkün mü? Ya da belki de kaybetmeyi kabullenmek, her şeyden azade olmanın ilk adımıdır. Alkış, şantiyeye dönmüş bir dünyada, gürültünün ortasında insan sesini arıyor. Sokaklar bağırıyor, kulaklar çınlıyor, zihinler patlıyor. Kaybetmek, bir kader değil, bir tercih olabilir mi? Belki de en büyük kaybediş, aslında en özgür anımızdır.