Sanat Felsefesi

Sanat, Schelling’e göre evrenin derin sırlarını açığa vuran bir aynadır. Ona bakarken aslında evrenin kendisi bize bakar; yıldızların altında duran bir resim, gökyüzünün değil, gökyüzünün bizim üzerimizdeki yansımasıdır. İlyada’da anlatılan Truva Savaşı, tanrısal bakışın bir yorumudur; destan, olayların değil, olayların mutlak hakikatinin sesidir. Beethoven’ın senfonilerinde duyulan, evrenin ritmidir – Tanrı’nın hareketi, notalara dökülmüş haliyle kulaklarımıza ulaşır. Sanatta anlatılanla anlatan, görünenle gören iç içe geçer; çünkü güzellik, mutlak olanın ta kendisidir. Her şey, Tanrı’da olduğu gibi hem gerçek hem de sonsuz bir estetik bütünlüğün parçasıdır. Schelling, sanatı bu mutlaklığın kapısı olarak görür: evrenin güzelliği, sanat eserinde yeniden doğar.