Sana Yöneldim

Gözümüzü çevirdiğimiz her yerde bir mucize saklı: rüzgârın uğultusunda, dalgaların kıyıya vuruşunda, yaprakların baharda yeşerip sonbaharda sararışında. Bir çiçeğin açışında, kangurunun kesesindeki yavrusunda, annesine sokulan kuğunun kanat altındaki güveninde... Hepsi, sonsuz bir kudretin izlerini taşır. Peki biz, bu nimetlerle dolu dünyada, her şeyi var edenin değerini biliyor muyuz? Yoksa farkında olmadan, gözümüzü boyayan sahte güçlere mi yöneliyoruz? Dilimizle yüceltirken, gönlümüz başka putlara mı teslim oluyor? Oysa gerçek büyüklük, yalnızca zatında, isimlerinde ve sıfatlarında azamet taşıyanda bulunur. Bizim bildiğimiz tüm yücelikler, onun yanında küçülür. Peki ya biz, gerçek yüceliğin peşinden mi gidiyoruz, yoksa kendimize yeni efendiler mi arıyoruz?