Sana Hasret

Gönlüm bir saz gibi, telleri kopuk; her nağmesi hüzünle dolu. Ne yana baksam, yalnızlığımın izleriyle karşılaşırım. Yüzüm solgun, bakışlarım susuz bir derenin akışı gibi ağır. Herkesin gözü üzerimde, ama kimse dokunmasın istiyorum. Kaderim buysa, varsın öyle olsun; ne kaza ne de nazar değsin bana. Ekmeğim su, türküm dert; başka ne isterim ki? Gül olsan kıymet vermeyeceğim, taç da taht da benim için boş. Sularım yokuş yukarı akar gibi zor, her adımda azalıyorum. Bulutlar bile gölge olsa, dokunmasınlar bana. Bu hasret, sadece benim; başkası anlamaz ki.