Samanyolunda Süzülen Tabut

Toprak Şems Tezcan’ın bu kısa ama yoğun romanı, varoluşun kırılganlığını bir solukta anlatıyor. Kahramanı, hayata tutunma isteğiyle umutsuzluk arasında savrulurken, arzularının peşinden gitmenin imkânsızlığını keşfeder. İstediği şeyin gerçekleşmesi için artık onu istememesi gerektiğini fark eder; bir döngüye hapsolmuş gibidir. Yaşamak, ona sadece bir yük gibi görünürken, içindeki boşluk giderek derinleşir. Sayfalar ilerledikçe, bu sessiz çığlık bir tabutun Samanyolu’nda süzülüşüne dönüşür. Tezcan, insanın içsel çatışmalarını sade ama etkileyici bir dille aktarırken, okuru da bu sorgulamanın içine çekiyor. Kısacık bir metin, uzun süre akılda kalan izler bırakıyor.