Şakir

Sabri Akbel’in *Şakir* adlı eseri, inançla kuşkunun iç içe geçtiği bir yolculuğa çıkarıyor okuru. Kahramanı, uzun süre karanlıkta aradığı hakikati bulduğunda, aydınlığın tam ortasında beliren kör bir noktadan ürküp geri çekiliyor. Bu çelişki, imanın sarsılmaz gibi görünen temellerini bile sorgulatıyor. Yazar, bir insanın kendi inancını didik didik etmesini, samimiyetle ve çıplak bir dille aktarıyor; ne yüceltiyor ne de yargılıyor. Sayfalar arasında dolaşırken, okuyucu da kendi iç hesaplaşmalarının gölgesinde kalıyor. Kısa ama yoğun bir metin, insanın iç dünyasındaki çatışmaları ustaca yansıtıyor.