Sakalsız Bir Oğlanın Özensiz Notları

Zamanın acımasız akışı içinde kaybolanlar, bir de bakmışlar ki sözler eskimiş, gülüşler donuklaşmış. Her şeyin tekrara düştüğü o boğucu döngüde, yalnızlık bir gölge gibi büyümüş içlerinde. Kaygılar üst üste yığılırken, sahte gülücükler dudaklarda çiğnenip durmuş. Ta ki sen çıkana dek karşımıza; isyankâr bir uzaklığın, bilinmeyen bir köşenin sesi. Geçmişin paslı zincirlerinden sıyrılmış, acını bir sır gibi saklamış, yüreğinin coşkun akıntısında kaybolmuş bir anı. Ama zaman, o sinsi bıçak, her şeyi kemirmiş sonunda. Şaraplar bitmiş, sözler tükenmiş, yapraklar sararmış. İçimizdeki üşümeyi ne sıcak bakışlar ne yarım dokunuşlar giderebilmiş. Geriye dönüp bakınca, ağzımızı açmış kapamışız sadece; balıklar gibi. Bu dünyanın alacasında her şey yarım kalmış: sevgiler, umutlar, sözler... Seninle buluşan o anlar bile.