Şairi Öldürdüler

Hiçbir soyağacına sığmayan, kendine ait bir yol çizmeye çalışan bir adamın hikâyesi bu. Çocukluğunun labirentlerinde kaybolup duran, her defasında yeniden başlasa da sonu aynı noktaya varan bir ruhun çığlıkları. Genç yaşta gömülen umutların, boşlukta sallanan anlam arayışlarının ağırlığı altında eziliyor. Ne bir kanıt var elinde ne de bir çıkış yolu; yalnızca suskun bir acı, sessiz bir isyan. Kendini asacak sağlam bir dal bile bulamadan, boğularak geçiyor çocukluğundan. Geriye kalan, yalnızlıkla yoğrulmuş bir varoluşun izleri: herkese benzeyen ama hiç kimseye ait olmayan bir hayat.