Şair

Veysel Çolak’ın şiiri, yalnızca dizelerden ibaret değil; bir isyanın, bir vicdanın ve insanlığın sesidir. Kışın soğuğunda titreşen serçelerden, emeğiyle beden bulan işçilerin susturulmuş çığlıklarına, sömürü altında inleyen topraklardan, hayatları pazarlanan kadınların acılarına kadar her şey, onun mısralarında yankılanır. "Mutlu değilim, çünkü insanım" derken, aslında bir gerçekliği haykırır: Bu gezegen, kanla lekelenmiş bir mavilikten başka nedir ki? Şairin görevi, suskun kalmak değil; zulme, adaletsizliğe karşı dimdik durmaktır. "Veysel Çolak Şiir Diye Bir Kelime"de, dostları ve öğrencileri onun bu duruşuna selam duruyor. Her biri, usta şairin adanmışlığına saygıyla eğilirken, onun izinde yürümenin sorumluluğunu da hatırlatıyor. Bu kitap, yalnızca bir anma değil; aynı zamanda bir çağrı, bir mirasın devamı.