Şafii Mezhebinin Teşekkül Süreci

İslam hukukunun dört temel Sünni mezhebinden biri olan Şafiilik, hicri ikinci yüzyılın ortalarından dördüncü yüzyılın başlarına uzanan bir süreçte şekillenmiştir. Bu mezhebin kurucusu İmam Şafii, Mekke ve Medine’de hadis ekolünün önde gelen temsilcilerinden dersler almış, ardından Bağdat’a giderek rey ekolünün yaklaşımlarıyla tanışmıştır. Dönemin iki büyük hukuk geleneğini derinlemesine inceleyen Şafii, başlangıçta Malikî mezhebinin etkisinde kalmış, zamanla kendi özgün fıkıh anlayışını oluşturmuştur. Bu çalışma, Şafii’nin geliştirdiği yeni hukuk metodunun hangi çevrelerde kabul gördüğünü, kimler tarafından benimsendiğini ve sonraki dönemlerde nasıl yorumlandığını ele alıyor. Üçüncü yüzyıl boyunca Şafii’nin usul ve furu fıkhına yönelik ilgiyi, bu görüşleri sahiplenen kişiler ve topluluklar üzerinden inceliyor. Mezhebin doğuşunu, intisap ilişkileri ve fikirlerin yayılma dinamikleri bağlamında değerlendiriyor.