Safi ve Ötekiler

Mario bir gün annesine sorar: "Neden ağlarız?" Annesi, gökyüzündeki bulutlardan, uçsuz bucaksız denizlerden, sert taşlardan ve yüreklerden söz açar ona. Gözyaşlarının nasıl sessizce süzüldüğünü, içimizi hafiflettiğini, zamanla büyümemize yardım ettiğini anlatır. Ağlamanın, yaralarımıza sürülen bir merhem gibi teselli olduğunu, her damlasında bir hikâye sakladığını fısıldar. Bu şiirsel anlatım, ağlamanın evrenselliğine dokunuyor. Küçük büyük, genç yaşlı demeden herkese sesleniyor; gözyaşının sadece bir duygu değil, bir ihtiyaç olduğunu hatırlatıyor. İnce sayfalarında, ağlamanın gücünü keşfederken, içimizdeki fırtınaların da yatışabileceğini hissettiriyor.