Sadece Bir Emir Kipi İsrail'i Kur!

1909 İstanbul’unda, Jöntürk iktidarının gölgesinde dört Siyonist yayının perde arkasını yönetirken Jabotinsky’nin zihninde tek bir gerçek kesinleşmişti: Osmanlı topraklarında ne adalet ne de gelecek vardı. Türk egemenliği, Filistin’in üzerini öylesine bir sis gibi örtmüştü ki, toprağın altında yeşerecek hiçbir umut kalmamıştı. Siyonizm için tek çıkış yolu, imparatorluğun çöküşünü beklemekti. Savaşın gidişatını yanlış okumuş, Almanya’nın yenilebileceğini öngörememişti belki; ama Avusturya ve Türkiye’nin bedel ödeyeceğinden en ufak bir kuşkusu yoktu. Ahşap bir kulübenin alevlerden kurtulması mucize gerektirirdi; oysa mucizelere inanmıyordu. Filistin’i özgür kılmak için önce Türkleri yenmek şarttı. Darbe doğudan mı, batıdan mı gelecekti? Bu, yalnızca bir strateji meselesiydi. Her cephe, Siyon’a uzanan bir yoldu. Geleceğin Yahudi devleti, demirden bir nesil yetiştirecekti: ne kendi ne de başkası için eğilip.