Rüzgar

Yaren, gökyüzüne asılı kara bulutun karşısında donup kalmıştı; ne bir adım atabiliyor, ne de gözlerini ayırabiliyordu ondan. Sanki görünmez bir güç, ayaklarını yere çivilemişti. O sırada Nergis’in sesi, fırtınalı bir haykırışla koptu: “Yüzünü rüzgâra çevir Yaren! Hadi, yürü!” Yaren’in içinde bir şeyler çatırdadı; iradesiyle zincirlerini kırmaya çalıştı, ta ki sonunda tüm gücüyle haykırana dek. Dönüp rüzgâra baktığında, içindeki fırtınanın da harekete geçtiğini hissetti. Bu kitap, kendi rüzgârını arayanların, cesaretini toplayıp bilinmeyene adım atanların, ya da yolculukları sırasında karşılarına çıkan her şeye meydan okuyanların hikâyesi. Rüzgârın peşinden gidenler için bir keşif çağrısı; durgunluğu yırtıp geçen bir nefes, karanlığa karşı koyan bir ışık.