Ruhun ve Bedenin Şifası Dua

Son yıllarda dünya, umutsuzluğun ve adaletsizliğin gölgesinde büyüyen bir çaresizlikle boğuşuyor. İnsanlık, derin bir arayışa girerek yeniden kadim bir sığınak olan duaya yöneldi. Belki de bu, aslında hep olması gereken bir dönüştü. Çünkü gerçek kulluk, gönülden gelen bir teslimiyetle Yaratıcı’ya yönelmektir. İlginç olan, modern tıbbın da bu gerçeği keşfetmiş olması. Amerika’dan Japonya’ya, Avrupa’dan Uzak Doğu’ya kadar pek çok ülkede yapılan çalışmalar, umutsuz vakalarda bile duanın şaşırtıcı iyileşme oranları sağladığını ortaya koyuyor. Bilim, artık dua ile tedavinin el ele yürüdüğünü kabul ediyor. Ne var ki, bu konuda Müslüman toplumların geride kalması düşündürücü. Özellikle inancın kalbi sayılan coğrafyalarda, dua ve maneviyatın gücü yeterince değerlendirilmiyor. Bu durum, sadece tıbbi bir eksiklik değil, inançta derin bir kopuşun da işareti. Oysa dua, ruhun ve bedenin ortak dili; unutulmaması gereken bir şifa kaynağı.