Ruhların Parmakları

Ağustos 1922, Türkistan’ın Balcevan kasabasına bağlı Çegen köyü. Kurban Bayramı’nın ilk günü, güneş tam tepede parlıyordu. Enver Paşa önderliğindeki yirmi beş Türk kurmay subayı, Çegen Tepesi’nde konuşlanmış düşman mitralyözlerine doğru son hücumlarını başlattı. O an, sanki zaman donmuştu. Beyaz atı Derviş, üzerindeki komutanıyla birlikte, ölümün gölgesinde bile meydan okuyan bir kararlılıkla ilerliyordu. Köpüren ağzı, kızarmış gözleri ve dimdik duruşuyla, bu son koşunun şerefini taşıyordu. Tarihin tozlu sayfalarında unutulmaya yüz tutmuş bu kahramanlık destanı, gerçek olaylara ve kişilere dayanıyor. Yazar, hayal gücünün sınırlarını zorlamadan, o günün acımasız gerçekliğini satırlara döküyor. Mehmet Alperen, bu eseriyle, Enver Paşa ve yanındaki yirmi beş şehidin anısına bir saygı duruşu niteliğinde bir roman sunuyor. Tarihin sessiz kahramanlarına, vefa borcunu ödemenin derin bir yolu bu.