Reyhan

Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte incecik bir dalı terk eden sığırcık, kanat çırparak gökyüzüne karıştı. Birkaç cıvıltıdan sonra mavilikte kayboldu, sanki doğanın uyanışına eşlik edercesine. Bahar, badem ağaçlarının yeşiline bürünmüş, toprağı rengarenk umutlarla sarmalamıştı. Her şey, iyiliğin ve masumiyetin izlerini taşıyan bir öykü gibiydi; sanki hayatın kendisi, sessiz bir şiirin satırlarına dönüşmüştü. Bu hikâye de tıpkı o sığırcık gibi, görünenin ardındaki derinliği arayanların peşine düşüyor. İnce detaylarda saklı duygular, bekleyişler ve sessiz çığlıklarla örülü bir yolculuk sunuyor. Her sayfası, doğanın ve insanın iç içe geçtiği anları, hüzünle umudu yan yana getirerek anlatıyor. Gözden kaçan güzellikleri, yürekte iz bırakan anları yeniden hatırlatıyor.