Resmimi Dağlarla Çek

Bu akşam gökyüzü, sanki tanrıları bile yadsımış gibi karanlık ve sorgulayıcı. Bir zamanlar annenin öptüğü yanaklarında saklı masumiyet, şimdi içindeki fırtınalarla çarpışıyor. Dost dediklerin, senin kim olduğunu gerçekten bilse, belki de çarşıların kalabalığında eriyip giderdin. Elif’i tanıdıkça anlamaya başladın her şeyi, ama bu bilgi, düşmanlarını daha da azdırdı. Onlarca kez yüzlerine dikildin, kanıtlarla susturdun hepsini. Şehirlerin gürültüsünden uzak, dağların tepesinde, bir ırmak gibi buharlaşıp kaybolmak istiyorsun artık. Sorularını dünyaya değil, bana sor; çünkü senin hikâyen, ancak burada anlam bulur.