Recaizade Mahmut Ekrem Bey Hayatı ve Asarı

Ali Ekrem’in kaleminden çıkan bu eser, babasının yakın dostuna duyduğu derin vefa duygusunun bir yansıması olarak şekilleniyor. Namık Kemal’in, Recaizade Mahmut Ekrem’e olan hayranlığını oğluna verdiği isimle simgelediği Ali Ekrem, çocukluk yıllarından itibaren tanıdığı bu büyük isme olan minnetini, onun hayatını ve eserlerini anlatarak ödemeye çalışıyor. Kitap, iki bölümden oluşuyor: İlk kısım, 1921 yılında Darülmuallimîn’de gerçekleşen bir konuşmanın metniyle başlıyor ve Ekrem Bey’in ailesini, gençlik dönemini ve resmi görevlerini ele alıyor. Ertesi yıl, 1922’de yapılan ikinci konuşma ise Recaizade’nin eleştirmen ve üstat kimliğini derinlemesine inceliyor. Dönemin edebiyat dünyasına ışık tutan bu çalışma, bir dostluğun yanı sıra bir dönemin kültürel mirasını da gözler önüne seriyor.