Rahmetin Gelişi & Hz. Peygamber'in Doğumu

Âmine derin bir uykuya dalmışken, rüyasında adını "Muhammed" koyması için bir ses duydu. Gözlerini açtığında bu isim, sanki kalbine kazınmış gibiydi. Şaşkınlığı büyüktü; ne babası Abdullah’ın soyunda ne de Mekke’nin tanınmış ailelerinde bu isme rastlanmıştı. Doğum anı geldiğinde, bebek dünyaya sessizce, huzur içinde gözlerini açtı. Şifa ve Abdullah’ın Habeşli cariyesi, bu mucizevi anın şahidi oldular. Bebeği yıkayıp kundağa sararken, içlerini kaplayan nur ve sevgiyle dolup taştılar. Küçücük yüzünde öyle bir ışıltı vardı ki, bakışları gönülleri ferahlatıyordu. Bebek Âmine’nin kucağına verildiğinde, annenin yüreği heyecanla çarptı. Oğluna ilk kez dokunduğunda, sanki tüm evren onunla aydınlanmıştı. Şefkatle kucağına alıp yanağına bir öpücük kondurdu; bu öpücükle birlikte, bütün dünyayı kucaklamış gibi hissetti. Gözlerinden süzülen yaşlar, içindeki sevginin ve huşunun ifadesiydi. O an, sadece bir anne ile.