Porselen Bebek

Küçük bir çocuğun gözünden dünyaya bakarken, etrafındaki yetişkinlerin koşuşturmacası içinde kaybolan sıcaklığa dikkat çekiyor Selçuk Baran. Annesi sürekli yorgun, ablası derslerinin peşinde, ninesi dua ile meşgul, babası ise kendini önemsiz hissetmekten yorulmuş. Hepsi bir şekilde uzak, ulaşılmaz. Ta ki Porselen Abla çıkagelene kadar. O, ne yorgunluktan şikayet eder ne de başını çevirir. Çocuğun yanında durur, onu dinler, varlığını önemsiz görmez. Baran’ın bu kısa ama etkileyici öyküsü, çocukların dünyasında eksik kalan küçük dokunuşların aslında ne kadar büyük olduğunu hatırlatıyor. Sessiz bir anlatımla, sevginin ve ilginin değerini gözler önüne seriyor.